De Pinkstergemeente Benidorm (PGB) is een Kerkgenootschap. Opgericht en ontstaan in 2002 uit een huisgemeente van Nederlanders die in Spanje wonen. Momenteel bestaat de gemeente uit vaste Spanje-bewoners (residenten) en overwinteraars uit Nederland en België.

De kerkgemeenschap krijgt veel steun van overwinteraars, die tijdens hun verblijf in Spanje mee helpen met het geven van spreekbeurten, Bijbelstudies en met de organisatie en coördinatie van diverse praktische zaken.

Er is een goede samenwerking ontstaan met de Spaanse Evangelische kerk in l’Albir en met de Engelse kerk in Benidorm onderhoudt de PGB goede contacten.

Tijdens de wintermaanden zingen we twee maal per maand in het Zorgcentrum Ciudad Patricia. Met de hulp van een groep enthousiastelingen zingen we daar voor een aantal bewoners liederen met een duidelijk evangelisch karakter.

Deze activiteit wordt door zowel de bewoners en het personeel als heel prettig en zegenrijk ervaren.

Zie hiervoor ook activiteiten.

 

De Gemeente wordt momenteel geleid door een oudstenteam, bestaande uit:

• Albert & Joanne den Dekker
• Johan & Wil ter Maat
• Marten & Jeltje Valster

Diakenen / Faciliteitenbeheer

• Jan & Linda Thomassetti

Pastoraat

• Jan & Astrid Nobel

Penningmeester

• Marten Valster

 

De Pinkstergemeente Benidorm is aangesloten bij de Verenigde Pinkster- en Evangeliegemeenten.

                          .

 

Waarom staan wij als Pinkstergemeente Benidorm naast Israël?

Er is iets aan Israël dat mensen ongemakkelijk maakt – en het is niet wat ze zeggen dat het is.

Ze wijzen naar politiek, nederzettingen, grenzen en oorlogen. Maar als je krabt aan de oppervlakte van hun verontwaardiging, ontdek je iets diepers. Een ongemak, niet met wat Israël doet, maar met wat Israël is.

Een natie zó klein zou niet zó sterk moeten zijn. Punt.

Israël heeft geen grote olie voorraden. Geen bijzondere natuurlijke rijkdommen. Een bevolking die nauwelijks groter is dan een middelgrote Amerikaanse stad. Ze worden omringd door vijanden. Gehaat in de Verenigde Naties. Doelwit van terreur. Veroordeeld door beroemdheden. Geboycot, belasterd en aangevallen.

En toch bloeien ze als nooit tevoren.

Op militair gebied. In de geneeskunde. In veiligheid. In technologie. In landbouw. In inlichtingenwerk. In moraal. In pure, onbreekbare wilskracht.

Ze veranderen woestijn in landbouwgrond.

Ze maken water uit lucht.

Ze onderscheppen raketten in de lucht.

Ze bevrijden gijzelaars onder de neus van ’s werelds ergste regimes.

Ze overleven oorlogen die hen hadden moeten uitroeien – en winnen.

De wereld kijkt toe en snapt er niets van.

Dus doen mensen wat ze altijd doen wanneer ze een kracht zien die ze niet begrijpen:

Ze nemen aan dat er vals wordt gespeeld.

Het moet wel Amerikaanse hulp zijn.

Het moet wel buitenlandse lobby zijn.

Het moet wel onderdrukking zijn.

Het moet wel diefstal zijn.

Het moet wel een duister trucje zijn waardoor de Joden deze macht hebben gekregen.

Het moet wel chantage zijn.

 

Stel je voor……….. dat het iets anders is.

Stel je voor dat het écht is.

Stel je voor dat het verdiend is.

Of erger nog: dat het voorbestemd is.

Het Joodse volk had allang verdwenen moeten zijn. Zo eindigen immers de verhalen van verbannen, tot slaaf gemaakte, gehate minderheden.

Maar de Joden verdwenen niet. Ze kwamen juist thuis, herbouwden hun land, herleefden hun taal, en brachten hun doden weer tot leven – in herinnering, in identiteit, in kracht.

Dat is niet normaal.

Het is niet politiek.

Het is bijbels.

Er is geen geheime code die verklaart hoe een volk na 2000 jaar terugkeert naar zijn thuisland.

Er is geen rationeel pad van gaskamers naar wereldinvloed.

En er is geen historisch precedent voor het overleven van de Babyloniërs, de Romeinen, de Kruisvaarders, de Inquisitie, de pogroms en de Holocaust – en vervolgens maandagochtend weer op je werk verschijnen in Tel Aviv.

Israël is niet logisch.

Tenzij je gelooft in iets dat verder gaat dan wiskunde.

Dát is wat de wereld gek maakt. Want als Israël echt is – als deze onwaarschijnlijke, oude, gehate natie nog steeds gekozen, beschermd en bloeiend is – dan is God misschien toch geen mythe.

Misschien is Hij nog steeds in het verhaal.

Misschien is geschiedenis niet willekeurig.

Misschien heeft het kwaad niet het laatste woord.

Misschien zijn de Joden niet zomaar een volk………. maar een getuigenis.

Dát kunnen ze niet verdragen.

Want zodra je toegeeft dat Israëls overleving niet alleen indrukwekkend is, maar goddelijk, verandert alles. Dan moet je morele kompas opnieuw gekalibreerd worden. Dan storten je aannames over geschiedenis, macht en rechtvaardigheid in. Dan realiseer je je: je kijkt niet naar het einde van een rijk. Je bent getuige van het begin van iets eeuwigs.

Dus ontkennen ze het.

Smeren ze het zwart.

En keren zich er woedend tegen.

Want het is makkelijker om een wonder “valsspelen” te noemen dan de mogelijkheid onder ogen te zien dat God Zijn beloften nakomt.

En Hij doet dat nog steeds.